PAACs
Budowanie znaczącej komunikacji dzięki osobistym symbolom
Osobiste symbole AAC (PAACs) to nowy sposób wyrażania znaczeń i intencji za pomocą prostego zestawu, który wydaje się wyjątkowy, a zarazem znajomy.
Prosto z biblioteki
688 symboli, narysowanych jako jeden zestaw.
Dziesięć z nich na początek. Każda karta nosi swój kolor z Klucza Fitzgeralda, ten sam, którym aplikacja maluje tło pod nią. Przewijaj dalej, a pozostałe 678 symboli przybędzie i zajmie swoje miejsca wokół nich.
Pytanie
Czy symbol działa lepiej,
gdy jest własny?
Spodziewamy się, że spersonalizowany symbol może być rozpoznawany szybciej, dłużej zapamiętywany i bardziej lubiany niż uniwersalny. To hipoteza, a nie wynik badań. Nikt tego tutaj jeszcze nie zmierzył i zamierzamy zmierzyć to porządnie, zanim zaczniemy tak twierdzić.
Do tego czasu nic na tej stronie nie powinno być odczytywane jako dowód, że spersonalizowane symbole uczą lepiej. Poniżej jest to, co zostało zbudowane.
Co jest już dostępne
Podstawowy zestaw symboli PAAC.
Kompletna biblioteka 696 obrazków, dołączona do SuperAAC i domyślnie włączona. To uniwersalny zestaw podstawowy, a nie spersonalizowany: badania nad personalizacją wciąż trwają. Opisu wart jest nie sam rysunek, lecz wszystko, co zapisano obok niego, bo właśnie tego potrzebuje aplikacja AAC, żeby być użyteczna.
- Co zawiera
- 696 symboli: 522 słowa, 164 litery i liczby od 1 do 10. Litery obejmują trzy pisma — łacińskie wraz z formami ze znakami diakrytycznymi, cyrylicę i grekę — więc tablica nie jest ograniczona do angielskiej pisowni.
- Koloru nie ma w obrazku
- Każdy symbol wskazuje, do której grupy Klucza Fitzgeralda należy — osoby, czynności, określenia, rzeczy i miejsca, słowa społeczne, pytajniki, liczby, spójniki, litery — a aplikacja koloruje komórkę pod nim. Trzymanie koloru poza rysunkiem sprawia, że placówce, która nie stosuje kodowania kolorami, można później dać opcję wyłączenia go bez przerysowywania czegokolwiek.
- Wyszukiwanie odporne na prawdziwą pisownię
- Każdy symbol ma gotową, znormalizowaną listę haseł wyszukiwania: samo słowo, jego synonimy, pojęcie i częste formy odmienione. Dzięki temu „broke” znajduje break, „helping” znajduje help, „was” znajduje be, a „puppy” trafia na dog. Te przypadki są przypięte testami do wydanego pakietu.
- Tekst alternatywny, który opisuje obrazek
- Wszystkie 696 mają opis rysunku, a nie powtórzenie słowa — dla osoby korzystającej z czytnika ekranu i dla każdego, kto wybiera między dwoma symbolami o niemal tym samym znaczeniu. Wpis dla „dog” opisuje dorosłego psa z profilu, z opadającymi uszami, obrożą, uniesionym, merdającym ogonem i otwartym pyskiem.
- Metadane dydaktyczne
- Przy każdym symbolu zapisano, czy należy do słownictwa kluczowego czy pobocznego, jaki ma priorytet przy budowaniu tablicy startowej i ile wyjaśniania wymaga obrazek: przezroczysty, gdy wygląda jak dana rzecz, półprzezroczysty, gdy potrzebuje odrobiny wyjaśnienia, nieprzezroczysty, gdy trzeba go wprost nauczyć.
- Dwa symbole, jedno słowo
- Tam, gdzie dwa kafelki brzmiałyby identycznie, zestaw nadaje im różne etykiety — break (snap) obok break (rest), maybe (gesture) obok maybe (answer) — żeby tablica nigdy nie pokazywała dwa razy tego samego słowa bez sposobu na ich odróżnienie.
W SuperAAC
Domyślnie włączony i nie nadpisuje
tablicy, która już powstała.
PAAC to jedna z dwóch bibliotek symboli w SuperAAC; druga to Mulberry. Po nowej instalacji obie są aktywne, a wyszukiwarka przeszukuje je razem. Przy wstawianiu symbolu jego kolor z Klucza Fitzgeralda zostaje nadany tylko wtedy, gdy komórka ma jeszcze domyślne tło — jeśli tablica została już pokolorowana, wstawienie symbolu nie zmienia wybranych kolorów.
Każdemu, kto miał SuperAAC jeszcze przed pojawieniem się zestawu, włącza się go jeden raz, bo w zapisanych ustawieniach widniała tylko ta biblioteka, którą miał. Wyłączenie zestawu jest prawdziwą decyzją i zostaje uszanowane; brak wcześniejszej propozycji nią nie jest.
Na jakim etapie naprawdę jest projekt
Jeden zestaw gotowy.
Badania wciąż przed nami.
Zestaw symboli jest ukończony i trafił do użytkowników. Mechanizm personalizacji — ta część, która budowałaby symbole ze zdjęć rodziny — nie został jeszcze napisany, a badanie terenowe, które sprawdziłoby, czy cokolwiek z tego pomaga, nie zostało przeprowadzone. Wolimy powiedzieć to wprost, niż pozwolić, żeby plan badań czytało się jak wynik.